Ανάληψη Συνταγματικής πρωτοβουλίας για την ίδρυση πολιτικού φορέα με την επωνυμία «ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ»
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το πεπρωμένο του λαού και του ΕΘΝΟΥΣ μου επεφύλαξε την τιμή και το προνόμιο να σας μεταφέρω το πιο ελπιδοφόρο και πρωτοείσακτο εγχείρημα της ανάληψης Συνταγματικής πρωτοβουλίας για την ίδρυση και συγκρότηση μιας αδέσμευτης ,αυτόνομης και πλειοψηφικής λαϊκής συναίνεσης με την κομβική επωνυμία «ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ».
Πρόκειται για μια αναπόφευκτη και κατεπείγουσα κομβική κοινωνική αναγκαιότητα ,μπροστά στην εφιαλτική επέλαση της πιο ανεύθυνης ,διεφθαρμένης ,χαώδους και αδιέξοδης πολιτικής πραγματικότητας.
Αποτελεί το πιο πρωτόγνωρο θαρραλέο και ύστατο εγχείρημα ,που έχει απομείνει στην φαρέτρα της βαριάς πλειοψηφίας των δυνάμεων της προκοπής ,της αξιοπρέπειας ,της συνταγματικής τάξης και της νομιμότητας ,για μια αποτελεσματική και κοινωνικά βιώσιμη εσωτερική απελευθέρωση από τους Δόν(Don) και τους Κάπο(Capo) του οργανωμένου εγκλήματος.
Το δικό μου πεπρωμένο μου επεφύλαξε από τις αρχές της δεκαετίας του 80 στο μεσοτείχιο της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού και της εισβολής της παγκοσμιοποίησης και του οργανωμένου εγκλήματος να χτυπήσω πρώτος .
Δικαιούμαι και νομιμοποιούμαι να χτυπήσω και τελευταίος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Όταν η εξουσία είναι προϊόν ενοχής δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ του λαού και του ΕΘΝΟΥΣ.
Αυτό συμβαίνει διότι απογυμνώνεται ιδεολογικά και αποστερεί την κοινωνία από την αξιοπρέπεια.
Καμμιά κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα χωρίς αξιοπρέπεια και ταυτόχρονα καμμιά εξουσία δεν μπορεί να ενεργεία αυτοδύναμα χωρίς ιδεολογία.
Οι πολιτικές δυνάμεις της μεταπολίτευσης ,δυστυχώς διαβρώθηκαν ταχύτατα από τον σκληρό πυρήνα του διαχρονικού δοσιλογισμού και κινήθηκαν βήμα -βήμα στην συστηματοποίηση της διαπλοκής ,της διαφθοράς και του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος για να εξυπηρετήσουν επιδιώξεις και στόχους της παγκοσμιοποίησης με αντάλλαγμα την προσωπική τους ανέλιξη στο πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι.
Εν όψει της επέλασης της παγκοσμιοποίησης και του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος, έσπευσαν να διαμορφώσου ένα νομικό πλαίσιο που τους διασφαλίζει από κάθε απρόβλεπτη νομική περιπέτεια.
Ξεκίνησαν με το άρθρο 86 στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 1985 που αποτέλεσε το όνειδος και την πιο διεστραμμένη επινόηση σε πλανητικό επίπεδο πολιτικής αλλοτρίωσης ,που στα δημοκρατικά δεδομένα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως πολιτική δυνατότητα τουναντίον συνιστά δόλον που τραυματίζει τον πυρήνα του σχετικού άρθρου του Συντάγματος περί σφετερισμού της εξουσίας.
Η διάκριση των εξουσιών που από την εποχή του Αριστοτέλη αποτελούσε κυρίαρχο συστατικό στοιχείο του Δημοκρατικού πολιτεύματος αλλά και θεμελιώδη αρχή της πολιτικής και νομικής φιλοσοφίας ,με την στοχευμένη ψήφιση του άρθρου 86 του Συντάγματος ,μπήκε στο οστεοφυλάκιο της Ιστορίας.
Εισέβαλε στην ζωή μας μια καινούρια εξουσία που ονομάζεται «ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ» που δεν έχει καμμιά σχέση με τα συστατικά στοιχεία λειτουργίας της Δημοκρατίας και τους Θεσμούς της.
Η «ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ», ασκεί για λογαριασμό της όλες τις μορφές εξουσίας κατά τρόπο που θέλει και την συμφέρει.
Με απλά λόγια έχουν μεταβάλλει την κυρίαρχη υπόσταση του Λαού σε μια χημική διεργασία που σε μια Κυριακή κάθε τέσσερα χρόνια ή όποτε αποφασίσει ο ηγεμόνας Πρωθυπουργός μέσα από αδιαφανείς μηχανισμούς που έχουν σχέση με το εκλογικό αποτέλεσμα ,βρίσκουν σκήνωμα τους τριακόσιους επίλεκτους βουλευτές καθοδηγητές που και αυτοί με τη σειρά τους βρίσκουν σκήνωμα τον Πρωθυπουργό-Ηγεμόνα που συλλαμβάνει και υλοποιεί σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη σοφία και το αλάθητό του.
Με την σιγουριά που τους εξασφάλισε το άρθρο 86 του Συντάγματος εγκατέστησαν ένα σπονδυλωτό κλεπτοκρατικό σύστημα μαφιόζικης αρχιτεκτονικής όπου η Μαφία βήμα προς βήμα ανέβαινε τα σκαλοπάτια της πολιτικής και η πολιτική κατέβαινε τα σκαλοπάτια της Μαφίας μέχρι που να συναντηθούν να αλληλοερωτευτούν και να έλθουν εις γάμου κοινωνίαν.
Και έσονται οι σάρκες δύο εις σάρκαν μία και ους η διαπλοκή και η διαφθορά συνέζευξε άνθρωπος μη χωριζέτω.
Έκτοτε η ηθική ως στοιχείο λειτουργίας μιας ευνομούμενης πολιτείας τέθηκε σε διωγμό.
Το ήθος αντιμετωπίζεται ως περιττή πολυτέλεια και η διαφθορά ως φαινόμενο ιστορικής εξέλιξης και αναγκαιότητας.
Έγκλημα είναι να καταγγέλλεις το έγκλημα.
Όταν η εξουσία διαφθείρει ,τότε η διαφθορά της εξουσίας οδηγεί την κοινωνία σε μία κατάσταση ενός αθροιστικού συνόλου που είναι και ο τελικός στόχος των εξουσιαστών.
Όταν οι κοινωνίες αποκόπτονται από την ιστορική τους διαδρομή ,οδηγούνται σε μια κατάσταση μοναξιάς.
Γίνονται αμφίβολες ,αντιφατικές ,μετέωρες με αποτέλεσμα την συρρίκνωση του κοινωνικού ιστού και την ακύρωση της ηθικής και της νομιμότητας.
Όταν το οικοδόμημα ενός πολιτισμού υποστεί ρωγμές στα θεμέλια ,επέρχεται η κατάρρευση και τότε δυστυχώς οι δυνάμεις της διαφθοράς μεταβάλλονται σε μοναδική φιλοσοφία της ιστορίας.
Η αποφράδα εκείνη μέρα του 2010 που ο μέγιστος εφιάλτης και χρήσιμο εργαλείο των παγκοσμιοποιητών τότε Πρωθυπουργός Γεώργιος Α Παπανδρέου με φόντο το ακριτικό νησί Καστελλόριζο ,έσπρωξε την Ελλάδα στην φονική αγκαλιά του ΔΝΤ και του δήθεν Ευρωπαικού μηχανισμού στήριξης , δεν ήταν τίποτε άλλο από το αποτέλεσμα ενός καλοσχεδιασμένου θανάτου.
Στο σημείο αυτό θα αναφερθώ στο πιο φονικό άρθρο της μνημονιακής σύμβασης που υπέγραψαν φαρδιά πλατιά το ΠΑΣΟΚ χέρι -χέρι με τον Καρατζαφέρη και το οποίο κρατάνε ερμητικά ασφαλισμένο μέχρι σήμερα για να μη φανεί η έσχατη κακουργηματική εθνική ντροπή και η εσχάτη πράξη εκχώρισης της Εθνικής μας Κυριαρχίας.
Σύμφωνα με το άρθρο 9 της μνημονιακής σύμβασης εκχωρούνται «ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΩΣ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ», όλες οι Εθνικές Ασυλίες που έχουν σχέση με την Εθνική μας Κυριαρχία και το δικαίωμα στους δανειστές να μεταβιβάζουν την κινητή και ακίνητη περιουσία του Δημοσίου σε ξένα κράτη.
Με απλά λόγια δεν έδωσαν μόνο γή και ύδωρ αλλά πούλησαν ολόκληρο το πηγάδι.
Τα Έθνη και η ταυτότητα των λαών δεν κινδύνεψαν ποτέ από εξωτερικές κατοχές και δουλείες.
Κατέρρευσαν και εξαφανίστηκαν από τους εσωτερικούς εχθρούς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Τα θεμέλια της παγκοσμιοποίησης άρχισαν να τρίζουν.
Νομοτελειακά η πιο βάρβαρη εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού πλησιάζει στο τέλος.
Στην ελληνική πραγματικότητα ,κυβέρνηση και κόμματα έχουν μεταβληθεί σε χιονοστιβάδα που ο μοναδικός δρόμος είναι η κατηφόρα.
Βουλώνουν τρύπες όπως-όπως την μια μετά την άλλη σε ένα σκαρί που συνθλίβεται και βουλιάζει ,αναζητώντας τρόπους και σωσίβια σε μια προσπάθεια μιας ακόμη κάλπικης και τοξικής ανακύκλωσης .
Στο πολιτικό σύστημα το μόνο που του απέμεινε να παράγει και να εκπέμπει είναι η σήψη και η μπόχα και πουλάει τρέλα ως το πιο ανθεκτικό πολιτικό αλεξικέραυνο για να κερδίζει χρόνο, ενώ την ίδια ώρα έχει εξωθήσει τις διωκτικές αρχές ,τις ανακριτικές αρχές και την Δικαιοσύνη στα ολισθηρά μονοπάτια της νομικής σχιζοφρένειας και εκτροπής από την στοιχειώδη λογική του μέτρου και ισόνομης διαχείρισης των κοινών μεταβάλλοντας το πολίτευμα σε ένα μόρφωμα κοινωνικής ανισορροπίας και επικίνδυνης αστάθειας της Δημόσιας Τάξης και Ασφάλειας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Το ιδεολογικό ,πολιτικό κοινωνικό ,οικονομικό και εργασιακό στίγμα της πολιτικής πρωτοβουλίας συνίσταται στο τρίπτυχο: ΑΣΦΑΛΕΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΠΑΤΡΙΔΑ.
Ο πυρήνας της ιδεολογικής ταυτότητας κινείται:
Α. Στα πλαίσια μιας ριζοσπαστικής κοινωνικής ισορροπίας με κυρίαρχο πυλώνα διασφάλισης την πλήρη αποκατάσταση ,αναδιάταξη και αποτελεσματικότητα της Δημόσιας Τάξης και Ασφάλειας ως αυτονόητο στοιχείο της κοινωνικής ειρήνης και όχι ως εργαλείο υπόθαλψης της κοινωνικής ανισότητας.
Η κοινωνική πειθαρχία είναι το αποτέλεσμα της λειτουργίας μιας ευνομούμενης πολιτείας και όχι φαινόμενο καθεστωτικής βίας.
«Κοινωνική πειθαρχία» που επιβάλλεται από την καταχρηστική άσκηση της εξουσίας είναι «Δουλεία» , είναι γροθιά στα σπλάχνα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Β. Προς την κατεύθυνση πραγματοποίησης μιας ρομβοειδούς δομικής διάρθρωσης και θεσμικής επανίδρυσης κοινωνικά θεμελιωμένης με συνταγματική αποτύπωση και εγγύηση και,
Γ. σε μια πλήρη και ουσιαστική αποκατάσταση και λειτουργία των συστατικών στοιχείων αρμονικής λειτουργίας του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Α. Ο Στρατηγικός μας στόχος : Ο Ρόλος του Ρυθμιστή:
Δεν ιδρύουμε τη ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ για να γίνουμε ένα ακόμα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας. Η παρουσία στην ελληνική Βουλή με ποσοστά της τάξης του 5% ή του 8% απλώς συντηρεί το υπάρχον διεφθαρμένο σύστημα και προσφέρει πολιτικές καρέκλες.
Αρνούμαστε να παίξουμε αυτό το παιχνίδι.
Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος: Διεκδικούμε ποσοστό άνω του 20%.
Στο κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό του 2026, το 20% δεν είναι απλώς ένας αριθμός· είναι η δύναμη που καθιστά το κίνημά μας ρυθμιστή των εξελίξεων.
Εάν η «Θεσμική Επανίδρυση» δεν είναι πρώτο κόμμα, δεν πρόκειται να δώσει λευκή επιταγή σε κανέναν επίδοξο πρωθυπουργό. Θα αναγκάσουμε τον κυβερνώντα σχηματισμό να εφαρμόσει μια σκληρή, αδιαπραγμάτευτη κοινωνική πολιτική και ένα σχέδιο θεσμικής κάθαρσης, τα οποία θα έχουμε ορίσει αποκλειστικά εμείς.
Β. Οι Κόκκινες Γραμμές γα την Κοινωνία και το Κράτος
Για να λάβει οποιαδήποτε κυβέρνηση τη στήριξη ή την ανοχή μας, οφείλει να υπογράψει εκ των προτέρων το Κοινωνικό Συμβόλαιο της Θεσμικής Επανίδρυσης, το οποίο περιλαμβάνει:
(1) Άμεση Θεσμική Κάθαρση: Κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Παραπομπή όλων των υποθέσεων της κρατικής μαφίας σε ειδικά ορκωτά δικαστήρια.
(2) Προστασία της Κοινωνικής Βάσης: Απόλυτο πάγωμα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για τα λαϊκά στρώματα και επιβολή αυστηρού πλαφόν στα κέρδη των εταιρειών ενέργειας και των καρτέλ τροφίμων που αισχροκερδούν.
(3) Επιστροφή του Κράτους στον Πολίτη: Πλήρης αναδιοργάνωση του ΕΣΥ και της Δημόσιας Παιδείας με πόρους που θα εξοικονομηθούν από το πάρε-δώσε των απευθείας αναθέσεων.
Γ. Ακηδεμόνευτος Αγώνας
Η πολιτική μας αυτονομία σφραγίζεται από την οικονομική μας ανεξαρτησία.
Η «Θεσμική Επανίδρυση» ανήκει μόνο στα μέλη της.
Τα λειτουργικά έξοδα του κινήματος καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της επανέκδοσης του βιβλίου του Στρατηγού ε.α της ΕΛ.ΑΣ Κλειδέρη Γεωργίου: «Στα πλοκάμια της κρατικής μαφίας».
Κάθε πολίτης που αγοράζει το βιβλίο, χρηματοδοτεί ένα ουσιαστικό «βέλος» στη φαρέτρα μας ενάντια στη διαφθορά.
Δεν χρωστάμε σε κανέναν, δεν φοβόμαστε κανέναν.